Getuigenissen

2018

 

(Remke: een anorexiapatiënte (een ziekte waar ik op zich weinig ervaring mee heb, wilde toch met haar Innerlijke Kindstukken gaan werken via Adult Attachment Therapy. Hieronder twee reacties: )

Hoe innerlijk-kind therapie voor mij werkt:
Mijn kind is boos op mijn therapeuten omdat ze 2 weken niet bereikbaar zijn. Het begrijpt het niet en voelt zich in de steek gelaten. Dit zijn oude gevoelens, kind-gevoelens die terugkomen. Een bevestiging van de kind-overtuiging: "er is geen aandacht voor mij, er is niemand als ik iemand nodig heb, er wordt geen rekening gehouden met mijn gevoelens, mijn gevoelens zijn onbelangrijk, mogen er niet zijn, zijn verkeerd,... en verder: ik ben het niet waard, ik mag er niet zijn,..."
Mijn eerste reactie was boosheid, hun willen raken, hun een schuldgevoel willen geven door mezelf af te breken/destructief gedrag,...
 
Als ik nu vanuit mijn volwassen deel hiernaar kijk, dit observeer en analyseer dan zie ik wat er gebeurt in mijn hoofd, vanwaar het komt. Doordat ik er op deze manier, als observator, vanop een afstand naar kijk en er niet mee samenval kan ik mezelf afvragen wat dit kindstuk me vertelt en wat het nu nodig heeft. Het is bang om in de steek gelaten te worden, om alleen op de wereld te zijn, dat niemand het graag ziet, dat er niet voor gezorgd zal worden, dat het er niet mag zijn,... Dus weet ik ook wat het nodig heeft en wat ik nu als volwassene ervoor kan doen. Destructief worden, bestraffen, pijn doen, afvallen is dus zeker niet wat het nodig heeft en zal ook niet het resultaat hebben wat het verwacht. Er zal geen enkele volwassene zich schuldig gaan voelen en voor mij gaan zorgen om die reden. Het zal niet meer aandacht of zorg krijgen van de therapeuten om die reden.
 
Wat het wel nodig heeft is dat ik nu die gevoelens er laat zijn en er zelf (als volwassene) voor zorg dat het krijgt wat het echt nodig heeft: voeding, aandacht (vb. schrijven, lezen en verder uitzoeken wie ik ben, contact met mijn gevoelens en ze proberen te voelen en verwoorden, lieve gedachten en woorden), ontspanning (wat doe ik graag, waar heb ik zin in?), contact opnemen met lieve mensen/vrienden, chatten met mensen die me kunnen begrijpen, taken die moeten gebeuren aanpakken, creatief bezig zijn/spelen,...

Deze voormiddag zijn we naar de Kerstviering geweest en ik heb zo'n mooie woorden gekregen van mijn dochters...
Bij ons in de kerk mag iedereen op het einde, bij de mededelingen naar voor gaan en iets vertellen in de micro. Mijn dochter doet dit h
éél graag en vandaag wou ze samen met haar zus iets over mij vertellen: "Moeke is deze zomer hevig ziek geworden en moet steeds heel ver rijden naar "psioloogen". Daardoor wordt ze beter maar dat kan moeilijk zijn dus wij vinden dat straf dat ze dit doet". Zo lief van hen, ik was ontroerd.

Ik heb ondertussen geleerd dat je door openheid verbinding en steun krijgt met/van anderen dus voor mij was het helemaal oké. Bovendien wisten veel mensen uit de parochie al van mijn ziekte.
Mijn dochters hangen de laatste tijd erg aan mij, ik heb terug het gevoel dat ik iets beteken voor hen, dat ze me nodig hebben en dat ik hen iets te bieden heb. Dat komt vooral doordat ik zelf die liefde en koestering krijg in de therapie, nu ik dit zelf krijg en ervaar kan ik het ook aan mijn kinderen geven. Voor mij is echt waar dat ik dit pas nu kan geven, nu ik het zelf gekregen heb. Voordien had ik eigenlijk geen idee hoe ik dat zou moeten doen nu lijkt het zo simpel.

J. te A. december 2018

__________________________________________________________________________________

(Remke: Getuigenis van een vrouw, rond de 35 jaar met drie kinderen na drie maanden Innerlijke Kindtherapie met Adult Attachment Therapy gecombineerd):

Ik stond wat huiverig tegenover de Adult Attachment Therapy. Wat ik las op jullie website vond ik wat vreemd. Nu, na zes sessies vind ik het een mirakel te zien hoe mijn oudste dochter reageert. Ze is 11 jaar en wilde 9 jaar niets van mij weten. Geen knuffel, geen aai over haar bol, geen troost. Een maand geleden kwam ze ineens naar me toe en zei: “Mama, wat ben jij anders dan anders” en kroop op mijn schoot. Sinds die tijd wil ze naar bed gebracht worden, voorgelezen worden en een dikke knuffel krijgen. Ook moet ik regelmatig haar rug strelen. Ik heb het gevoel eindelijk contact met mijn dochter te hebben gekregen. Dank jullie daarvoor. Jullie werk is geweldig.

K. te B. december 2018

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­__________________________________________________________________________________

 (Remke: Getuigenis van een echtpaar wiens kind reageerde op spanningen tussen de ouders onderling):

In juli 2016 kregen we E., onze zoon die bleek veel te huilen, heel onrustig (beweeglijk) was en steeds in korte periodes sliep (dus vaak wakker werd).

Toen dit na meer dan 9 maanden niet over ging (en alle mogelijke fysieke oorzaken uitgesloten of aangepakt waren), zijn we hulp gaan zoeken. We kwamen uit bij Kleine K (team van afdeling kinderpsychiatrie in Gasthuisberg, gespecialiseerd in 0-2 jarigen). Daar luidde de diagnose een lichte vorm van regulatiestoornis en stelde men een behandeling voor van enkele maanden gedurende dinsdag daar de dag doorbrengen: 1 ouder met E. Men maakte ons ook duidelijk niet enkel op E. te focussen, maar ook op de relatie tussen E. en ons en op onszelf. Met andere woorden: wanneer een baby spanning of onrust ervaart, zitten de ouders daar voor een groot stuk tussen. Klink niet als hersenchirurgie, maar toch confronterend.

Zeker confronterend omdat elk van ons al meerdere psychotherapeutische behandelingen achter de rug had. We dachten wel klaar te zijn met onze issues. Niet dus. Kenmerkend aan de therapieën was dat het gesprekstherapieën waren die ons (telkens) wel wat vooruithielpen, vooral met inzichten en ook in beleving.

Daarom stuurde Dr. Binu Singh van Kleine K ons op lichaamsgerichte therapie, meer bepaald Innerlijk Kind therapie. S. (de mama van E.) ging naar een Innerlijk kind weekend georganiseerd door Remke Kamphuis in het Oost West centrum te Antwerpen. De dinsdag na dat weekend zagen ze bij Kleine K direct dat er iets veranderd was. S. kon er meer zijn voor E., had meer ruimte voor zijn gevoel. Nadien volgden we beiden individuele sessies bij Remke, elk een keer of 10 apart en daarna een tweetal keer samen. Kenmerkend aan zijn aanpak was veel minder praten maar vooral voelen: beleven en aanraken. Best spannend en een beetje gek J. Maar na de sessies was het ons duidelijk dat we nu meer rust vinden bij onszelf en meer in verbinding staan met ons gevoel. Minder angstig t.o.v. intimiteit. We kunnen voelen welke dingen uit ons verleden doorspelen en daar vanop een afstand naar kijken in plaats van ons daardoor te laten leiden of dit te projecteren op E.

Was het een wondermiddel dat in één klap alle moeilijkheden van de baan veegde? Neen. Maar het was wel een behandeling beperkt in de tijd die ons merkbaar in beweging heeft gezet. Met een duidelijke impact op onze relatie en (mogelijkheid tot) verbinding en intimiteit tussen ons. En we hebben de indruk makkelijker verbinding te kunnen maken met onze zoon, er meer te zijn voor en met hem. Waardoor hij ook beter rust kan vinden. Samen met ons, en hoe langer hoe meer ook alleen. Hij leert het, net zoals wij. En we hopen enkele decennia vroeger in zijn leven dan wij het deden. J

H. te A. april 2018

__________________________________________________________________________________

 (Remke: vrouw van rond de 50 jaar. Kwam met hulpvraag: “Ik ben niet gelukkig. Mijn gehele leven ben ik op zoek naar iets, waar ik echter niet bij kan komen.”):

Hallo Remke, huid-huid contact. Is dat wel therapie? Ik stelde mij oprecht die vraag, echter jouw uitleg was dusdanig to the point, dat ik de stap wilde wagen. Je vertelde over oxytocine en huid-huid contact. Over mogelijke trauma’s vanuit de tijd dat we geen taal hadden en de invloed daarvan op ons geheel leven. Ik herkende me daar geheel in. Ik ben geadopteerd geweest en heb nooit de liefde van een vader of moeder gekend. Toen ik dan ook bij je weg mocht kruipen, was dat alsof er een enorme last van mijn schouders viel, zo’n rust….  Het gekke vond ik ook, dat ik vanuit een diepe behoefte steeds dichter bij je wilde komen. “Ik wou dat je een rits had, dan deed ik die open en kroop in je”, weet ik nog precies dat ik dat zei. Je nodigde me uit zelf te beslissen wat ik wou en dus besloot ik toch de stap naar dichter contact, naar huid-huid contact te wagen. Aanvankelijk stelde ik me er vragen bij, echter vanaf de tweede fase (Remke: de therapie is opgebouwd in 5-6 fases van 10 minuten), leek het alsof ik iets kreeg wat ik niet kende en er enorm naar verlangde. Het voelde zo natuurlijk. Ik ontspande mij en dronk er met volle teugen van. Nu na een half jaar geen therapie meer gehad te hebben, wil ik je laten weten dat het een wissel getrokken heeft op mijn leven. Ik leef weer, ik ben gelukkig en zit niet meer in mijn overlevingsmodus. Dank je wel daarvoor.

D. te A. april 2018

­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­­__________________________________________________________________________________

 

Na uitgebreide informatie te hebben gekregen van Adult Attachment Therapy inhield, vond ik het aanvankelijk wel erg vreemd niet te hoeven te praten, maar in feite lijfelijk met de therapie bezig te zijn. Na drie sessies begon ik een gevoel te krijgen die ik niet van mijzelf kende: een ongelofelijke rust maakte zich van mij meester. Remke liet mij telkens een kleine 10 minuten bij hem liggen en deed wat in mijn nek en lage rug. Mijn darmen gingen als een gek tekeer en daarvoor schaamde ik me. Remke zei me echter, dat een bepaalde hersenzenuw dan geactiveerd werd en dat de darmen zich gingen ontspannen. Na die 10 minuten liet hij me rechtop zitten en werd ik uitgenodigd te voelen. Ik voelde mijn lichaam op een manier die ik nog nooit gevoeld had. Aanvankelijk kwamen er veel emoties vrij, echter na verloop van tijd kon ik er (stiekem 😊) van genieten.

Nu, na 7 sessies voel ik me overdag rustig en heb ik het gevoel de gehele wereld aan te kunnen.

Ik ben Remke eeuwig dankbaar voor deze bijzondere therapie, en dat met zo weinig woorden.

B. te N. maart 2018

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

2017

Zie voor de getuigenissen rondom Adult Attachment Therapy® de website: www.hetinnerlijkekind.be