Opleiding Adult Attachment Therapy

OPLEIDING ADULT ATTACHMENT THERAPY

 

“Geef de volwassene wat die als kind tekort is gekomen”.

 

Inhoud

Het percentage kinderen met een veilige hechting, ligt tussen de 60 en 70%[1]. Dat houdt dus in dat 30 tot 40% niet veilig gehecht is. Deze kinderen hebben een hechtingstrauma oftewel een complex trauma, waarmee wordt bedoeld een trauma dat frequent en langdurig voorkomt op jonge leeftijd. Zoals afwezige ouders, geboortetrauma, couveuse etc. Regelmatig komen deze kinderen later, als ze volwassen zijn bij een therapeut. Hun problemen liggen dan vaak op het terrein van hun zelfbeeld, relatieproblemen, problemen met stress of faalangst, bindingsangsten en verlatingsangsten, die nagenoeg unaniem gecombineerd zijn met een hoog stress niveau in hun lichaam (hyperarousal). En wat kunnen we als hulpverleners/therapeuten er dan mee? Cognitieve therapie, Fase-therapie, EMDR, EFT of noem maar op. Maar lukt dit altijd? 

Ik krijg regelmatig cliënten te zien die al een heel traject achter de rug hebben en nog steeds met klachten rondlopen. Jarenlange cognitieve therapie en dan zegt de cliënt: “Ja ik ben veel wijzer geworden en ik kan het een plaatsje geven. Ik heb inzichten gekregen. Maar, er zit iets onder waar ik niet bij kan komen, ook niet met er over praten. “

Of een cliënt die zegt: “Ik weet wat er aan de hand is. Ik merk hoe mijn lichaam gestrest is, maar ik kan het niet oplossen, het zit te diep”.

​Mij lijkt dat je hier twee opties hebt. Ofwel ga je gewoon verder met je verhaal zoals jij het hieronder deed. Maar het zou goed zijn om hier je potentiële klant te triggeren door praktische voorbeelden te geven zoals ik in mijn vorige reactie ook beschreef. Hoe concreter hoe beter. Aan wat merk jij in een therapie dat een client niet gebaat is bij gewone therapie? Welke gedragingen merk je dan op als je het wel probeert. Want voor je AAT had, heb je het wellicht wel geprobeerd met de normale zaken.

Als de mensen bij me komen voor Adult Attachment Therapy, hebben ze dus al veel gepraat, echter met hun lijf is niet veel gedaan. We hebben het dan vaak te maken met vroegkinderlijk trauma, trauma uit de perinatale tijd. In die tijd hadden we nog geen taal. Rondom ons vierde levensjaar beginnen immers de gebiedjes van Broca en Wernicke in de hersenen zich te ontwikkelen. Dan pas wordt de taal belangrijker.

Dr. Allan Schore (2007), onderzoeker neuropsychologie gaf aan, dat de eerste 1000 dagen van het leven van een kind gekenmerkt wordt door een groeispurt van de verbindingen in de rechterhersenhelft. Dus dat deel van de hersenen, dat voor emoties en empathie zorgdraagt. Pas na die 1000 dagen komt de linkerhersenhelft in een groeispurt.

De centrale vraag die ik dan ook altijd naar voren breng is: “Hoe kunnen we cognitief werken met zaken die in de onbewuste preverbale tijd zijn ontstaan. Hoe kunnen we met de daar gevormde traumatische ervaringen, die Prof. Stephen Porges later neuroceptie noemde, werken”.

 

In mijn opinie moeten we een trauma bij de bron aanpakken. Op latere leeftijd kunnen er hertraumatisaties zijn, maar de aanpak bij de bron is volgens mij essentieel. We moeten de trauma's helen die daar ontstaan zijn, maar de klassieke therapieën die veelal gebaseerd zijn op praten en cognitie zijn hiervoor ontoereikend

Dr. Allan Schore gaf aan dat ​we om een dergelijk trauma te kunnen behandelen, dienen over te stappen van een cognitieve behandeling naar een emotionele behandeling. Het inspelen op het autonome zenuwstelsel is hierbij erg belangrijk. De polyvagaal theorie met de neuroceptie van professor Stephen Porges geeft een vernieuwende kijk op behandeling van trauma. Juist bij vroegkinderlijke trauma's is het belangrijk in te zien dat de dorsale nervus vaguskern geactiveerd is. Hij noemt dit de “nervus vagus shutdown”. En zolang de neuroceptie van gevaar nog aanwezig is, blijft deze shutdown bestaan, hoeveel je ook gaat praten.  

Uit deze zienswijze ontstond de Adult Attachment Therapy. Een non-verbale therapievorm waarbij de cliënten kunnen ervaren wat ze als jong kind tekort zijn gekomen. Dit zal ervoor kunnen zorgen dat er een verandering in de neuroceptie kan ontstaan.

Deze verandering creëren we door te werken met het lichaam, waarbij de non-verbale communicatie en de gewaarwordingen in het lichaam de belangrijkste factoren zijn.

 

 

Praktisch

Doelgroep: psychologen, psychiaters, psychotherapeuten en therapeuten die zich bezig houden met hechtingsproblematiek of de gevolgen daarvan.

Programma:

Blok 1. 30 en 31 oktober 2021

                                Theorie:               Het triune systeem van Paul MacLean

                     De polyvagaaltheorie van Prof. Stephen Porges

                                                              Het omgaan met trauma: Somatic Experiencing van dr. Peter Levine

                                Praktijk:               Het fysieke contact: oxytocine

                                                              Fysieke sporen van perinataal trauma deel 1.

Blok 2. 11 en 12 december 2021

                Theorie:               Hechtingsstijlen volgens Prof. Ainsworth

                                              De Contactcirkel van Prof. Kohlrieser

                                              Van freeze naar beweging, van afstand naar nabijheid

                  Over behoeften en angsten

                Praktijk:               Basis Voice Dialogue

                  Vroegkinderlijk trauma en fysiek contact

Blok 3. 15 en 16 januari 2022

                Theorie:               Diagnostiek van hechtingsproblemen binnen het levensverhaal ​

                                              Oude traumastukken die de therapie in het nu kunnen hinderen

                                                           De familie van vijf: overlevingspatronen binnen de volwassene. ​

                             Praktijk:               Transactionele analyse (Eric Berne): hoe om te gaan met oude   traumastukken binnen de communicatie

Blok 4. 12 en 13 februari 2022

                Theorie:               De stappen binnen de Adult Attachment Theory

                                              Fysieke sporen van perinataal trauma deel 2

                Praktijk:               Adult Attachment Therapy in de praktijk

Blok 5. 5 en 6 maart 2022

                Theorie:               Toets theorie

                Praktijk:               Toets vaardigheid

Prijs: 1500 euro

Locatie: Oost West Centrum, Van Schoonbekestraat 148, 2018 Antwerpen (België) 

Lesgever: Remke T. Kamphuis (psychotherapeut) met assistentie van Isabelle Verstraeten

Na het volgen van deze opleiding ben je in staat om vroegkinderlijk trauma te herkennen bij je cliënten. Je krijgt handvaten en methodieken aangereikt om hiermee om te gaan. Je bent op de hoogte van de meeste recente ontwikkelingen op het gebied van traumabehandeling. Je kan zelf aan de slag met de techniek van de adult attachment therapie om cliënten met dergelijke trauma te behandelen. 

                                

 


[1] Bron: dr. Lex Wijnroks: “Onveilig gehecht of een hechtingsstoornis”; 2006;Uitg. LEMMA BV, Utrecht